Normy dotyczące dyrektywy w sprawie urządzeń radiowych

Dyrektywa 2014/53/UE (tzw. dyrektywa w sprawie urządzeń radiowych, w języku angielskim Radio Equipment Directive – RED) reguluje od 22 maja 2014 r. dostarczanie urządzeń radiowych w Unii Europejskiej. Na podstawie zawartych w niej zasadniczych wymagań dyrektywa chroni ludzi i zwierzęta domowe przed zagrożeniami związanymi z urządzeniami radiowymi, zapewnia bezzakłóceniowe działanie w połączeniu z innymi urządzeniami (EMC) oraz gwarantuje efektywne wykorzystanie widma radiowego, tak aby nie powodowało ono szkodliwych zakłóceń.

W wyniku zmian wprowadzonych rozporządzeniem delegowanym (UE) 2022/30 obowiązują również nowe wymagania RED dotyczące cyberbezpieczeństwa: urządzenia radiowe podłączone do Internetu nie mogą wywierać „szkodliwego wpływu na sieć lub jej działanie” i muszą zapewniać „funkcje ochrony przed oszustwami” oraz dane osobowe.

Jako przepis tzw. „nowych ram prawnych”, dyrektywa RED określa jedynie zasadnicze wymagania bezpieczeństwa – szczegółowe specyfikacje techniczne są opracowywane przez europejskie organizacje normalizacyjne CEN/CENELEC oraz ETSI (Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych) w ramach zharmonizowanych norm.

Jeśli urządzenia radiowe danego producenta są zgodne ze zharmonizowanymi normami (lub ich częściami), „których odniesienia zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej”, zakłada się, że produkty te są zgodne z zasadniczymi wymagania określonymi w art. 3 dyrektywy 2014/53/UE w sprawie urządzeń radiowych. Umieszczając oznakowania CE, producent ostatecznie oświadcza, że produkt spełnia obowiązujące wymagania, a oznakowania CE są widocznym wynikiem całego procesu, który obejmuje ocenę zgodności w szerszym znaczeniu.
 

Normy zharmonizowane z dyrektywą RED w Dzienniku Urzędowym UE

Publikacja norm zharmonizowanych jako źródeł w Dzienniku Urzędowym UE dotyczących dyrektywy RED odbywa się w nieregularnych odstępach czasu poprzez tzw. decyzje wykonawcze, które zmieniają istniejący wykaz norm zharmonizowanych z dyrektywą 2014/53/UE.

W ramach takiego decyzji dodawane są normy opracowane na zlecenie Komisji. Może to nastąpić w ramach nowych norm, które po raz pierwszy są wymienione w Dzienniku Urzędowym UE, lub poprzez włączenie bezpośrednich dokumentów następczych, jeżeli poprzednia norma nie odpowiada już stanowi techniki i musiała zostać dostosowana do zmienionych wymagań. Krótkoterminowe dostosowanie ad hoc może również nastąpić w ramach norm zmieniających, które obejmują jedynie ukierunkowane dostosowanie konkretnego fragmentu „normy podstawowej”.

Wraz z przyjęciem nowych norm następczych poprzednie normy są usuwane z Dziennika Urzędowego UE z uwzględnieniem okresu przejściowego. Obecnie wynosi on 1,5 roku, aby zapewnić producentom wystarczającą ilość czasu na dostosowanie się do zmienionych wymagań bezpieczeństwa.